تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يادنامه علامه شريف رضى ( فارسى ) — صفحة 69

مساهمون:

ص٦٩
فراموش كردن آخرت و كار نكردن براى آن است و كسى كه چنين كند ، قسمتى و بخشى از دنيا نصيبش مىشود كلمهء « ثواب دنيا » به عنوان مجاز و تشبيه به ثواب آخرت است و پاسخ دوم اينست كه اين آيه در بارهء « جهاد » نازل شده است و مقصود از ثواب دنيا غنيمت در جهاد است . آيهء بيست و پنجم :
إِنَّما ذلِكُمُ الشَّيْطانُ يُخَوِّفُ أَوْلِياءَهُ فَلا تَخافُوهُمْ
سؤال اينست كه شيطان دشمنانش را مىترساند نه دوستانش را و پاسخ اينست كه : اين آيه در جنگ « احد » نازل شد و علتش اين بود كه چون مسلمين در آن جنگ كشته و مجروح شده بودند ، پيغمبر اكرم ( ص ) روز بعد از جنگ به مسلمين مجروح دستور داد تا مشركين را تعقيب كنند تا اين عمل ، باعث ترس مشركين و تقويت قلوب مسلمين گردد كه از اين شكست روحيه خود را نبازند ، در آنجا شياطين جنّ يا شياطين انس ، به دوستان خود ، يعنى منافقين از لشكر اسلام ، مىگفتند : ديروز كه لشكر زياد و قدرتمندى داشتيد شما را چنين شكست دادند ، اكنون اگر با عدهء اندك و مجروح به جنگ آنها برويد ، همهء شما نابود خواهيد شد ، اينست معنى ترسانيدن شيطان دوستانش را . آيهء بيست و هشتم :
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
سؤال شده است كه چگونه خداوند مىفرمايد ما كافران را طول عمر و نعمت مىدهيم تا گناه زيادترى كنند و پاسخ مىدهد كه معنى آيه اين است : اگر به كفار عمر طولانى دهيم گمان نكنند به خير آنهاست ، بلكه عمر و نعمت زياد براى كافر موجب گناه و عذاب او مىگردد و پاسخ ديگر اين كه آنان گمان نكنند كه عمر طولانى براى آنها بهتر است از مردن و شهادت در راه خدا زيرا اگر زنده بمانند ، گناه زيادترى مىكنند و عذاب بيشترى دارند و پاسخ ديگر اين كه : آيه از قبيل « ما زادتك موعظتى إلّا شرا » مىباشد يعنى چون عمر و نعمت دادن خداوند سبب گناه ايشان مىشود ، فعل منهى عنه را به ناهى نسبت مىدهند ، نه گنهكار و فاعل گناه و پاسخ ديگر اين كه اين آيه در جواب كسانى است كه مىگويند : هر نعمت و رفاهى كه خدا به ما مىدهد ، بواسطهء مقام و منزلتى است كه ما نزد خدا داريم ولى خدا ادّعاء آنان را رد مىكند ، و مىفرمايد : اين نعمتها سبب گناه شما مىشود نه كار خير و ثواب و پاسخ ديگر اين كه : مقصود از املاء ترك توفيق و خذلان است و خداوند خبر مىدهد كه اين خذلان ما سبب گناه آنها مىشود پس اين آيه مانند سخن كسى است كه در بارهء دزد مىگويد : او دزدى كرد تا دستش بريده شود . و السلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته .