با تقوا و احساس مسئوليت در برابر خداوند يكتا و بىشريك حركت كن ، و در اين راه هيچ مسلمانى را مترسان ، و بر سرزمين او ناخشنود مگذر بيش از آنچه از حق خداوند در اموالش است از او مگير .
آن گاه كه به آبادى قبائل رسيدى در كنار آب فرود آى ، و داخل خانههايشان مشو ، سپس با آرامش و وقار به سوى آنان برو ، تا در ميان آنها قرار گيرى ، به آنها سلام كن و از اظهار تحيت بخل مورز ، پس از آن به آنان مىگوئى اى بندگان خدا ! مرا ولى خدا ، و خليفهاش به سوى شما فرستاده ، تا حق خدا را كه در اموالتان است بگيرم ، آيا در اموال شما حقى از خدا هست كه آن را به نمايندهاش بپردازيد ؟
اگر كسى گفت نه ، ديگر به او مراجعه مكن ، و اگر كسى پاسخ داد بلى ، همراهش برو ، اما نه اين كه او را بترسانى يا تهديد كنى يا او را به كار مشكلى مكلف سازى ، هر چه از طلا و نقره به تو داد بگير ، و اگر داراى گوسفند يا شتر بود بدون اذن او داخل آن مشو ، زيرا بيشتر آنها از آن او است ، و آن گاه كه داخل شدى همچون شخص مسلّط و سختگير رفتار مكن ، حيوانى را فرار مده و ناراحت مساز و در ميان آنها صاحبش را ناراحت مكن .
سپس حيوانات را دو قسمت كن و صاحبش را مخير ساز كه يك قسمت را انتخاب كند و در انتخابش به او اعتراض مكن ، بعد قسمت باقيمانده را دو نيمه كن ، و وى را مخير ساز يكى را انتخاب كند ، باز هم به او در اين گزينش خرده مگير ، به همين گونه تقسيم كن ، تا آنجا كه باقيمانده به اندازه حق خداوند باشد ، آن را بگير ( باز هم مواظب باش ) اگر از اين تقسيم پشيمان بود و مايل بود از نو تقسيم نمائى قبول كن ، و حيوانات را به هم مخلوط نما و همچون گذشته ، آنها را تقسيم كن تا حق خداوند باقى بماند ، و آن را بگيرى .
حيوانات پير و دست و پا شكسته و بيمار و معيوب را به عنوان زكات نپذير ، و آنها را به غير از كسى كه به دينش اطمينان دارى و نسبت به اموال مسلمانان دلسوز است مسپار ، تا آن را به پيشواى مسلمين برساند ، و در ميان آنها تقسيم كند .
چوپانى گوسفندان و شتران را جز به شخص خيرخواه و مهربان و امين و حافظ كه نه سختگير است و نه اجحافگر ، نه تند مىراند و نه حيوانات را خسته مىكند مسپار ! .
سپس هر چه جمعآورى كردى فورا به سوى ما روانه ساز تا آنها را در مصارفى كه خداوند فرمان داده است مصرف كنيم ، و آن گاه كه آن را به دست امين خود براى رساندن به مركز سپردى به او سفارش كن كه بين شتر و نوزادش جدائى نيفكند ، و شير آن را ندوشد كه به بچهاش زيان وارد شود ، و در سوار شدن بر شتران عدالت را مراعات كن ، و نيز مراعات
يادنامه علامه شريف رضى ( فارسى ) — صفحة 351
مساهمون: سيد ابراهيم سيد علوى
ص٣٥١