آمده بودند پس از صرف غذا ، سعد ، شرابى فراهم آمده از افشرهء انگور بى آنكه حرارت داده شود - ، پيش آورد ، على عليه السلام در مجلس بود فورا بلند شد و فرمود : نفرين بر مى و باده ، به خدا سوگند ، چيزى را نمىنوشم كه عقلم را ببرد و هر كه ببيندم برايم بخندد و دخترم را به ازدواج كسى در آوردم كه نمىخواهم .
على ( ع ) معترضانه از مجلس بيرون آمد و يكراست راهى مسجد شد و در دم جبرئيل آيهء ذيل را بر پيامبر ( ص ) نازل كرد :
إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ
المائدة ، 90 .
على عليه السلام گفت : نيست و فانى باد اين باده و مى ، به خدا سوگند ! اى رسول خدا چشم من در اين مورد از اول تيز بين بود و از روزگار كودكى به قبح شرابخوارى واقف بودهام .
حسن بصرى گفت : به خداوندى كه جز او معبودى نيست سوگند ! هرگز على ، لحظهاى و حتى قبل از تحريم شراب ، لب به آن نزده است . « 56 » نكته مهم ديگر اين كه ناقلان آن اخبار مورد نظر ، قطع نظر از واسطهها ، عبد الرحمن بن ابى ليلى انصارى و ابو عبد الرحمن سلمى هستند كه تقريبا هر دو مورد تمجيد دانشمندان رجالى و تراجم نگاران اسلامى مىباشند و به گفته آنان ، هر دو از اصحاب خاص امير المؤمنين و افرادى موثق و مورد اطمينان بودهاند .
عبد الرحمن ابن ابى ليلى به گفته خودش به نقل خطيب در تاريخ بغداد « 57 » چهار سال پس از به حكومت رسيدن عمر بن خطاب زاده شده است و نظر بر اين كه عمر در سال سيزده
هامش
( 56 ) المناقب ، ابن شهر آشوب سروى ، 2 ، 178 چاپ مصطفوى قم .
( 57 ) جلد دهم صفحه 200 .