صمد بىند [ 1 ] و ملك بىضد آن پاذشاه كى در انتقام كينه دشمن بسپاه احتياج ندارذ و آن سلطان كى در انتصاف مظلوم بحاجب و دربان مفتقر نشوذ [ 2 ] در مثال ممتثل [ 3 ] و فرمان مطاع اعنى فرقان عظيم و قرآن كريم بنده مطيع و رسول مختار خويش را چنين مىفرمايذ كى اى امين درگاه و گزين بارگاه و مهين بندگان و بهين آفريذگان من بدانچ جماعت كافران [ 4 ] و طايفه مشركان [ 5 ] كى راندگان حضرت و نوميذان رحمت مااند ترا بجنون نسبت كنند بذان سبب كى ما انعام كنيم با تو بايمان و نبوت تو مجنون نباشى و ترا بذان سبب نزديك عاطفت و رحمت ما ثوابيست زايد نه ناقص بىشائبه منت و داعيه ضنت و شكر و سپاس كن كرم ما را كى ترا خلقى عظيم و عادتى جميل كرامت كرديم تا بكمال آن حسن خلق از بهتان ايشان مبهوت نمانى و بايذاء ايشان متاذى نشوى و از ام المؤمنين عايشه صديقه رضى الله عنها پرسيذند كى خلق سرور دوذه آدم سيد بشر صلوات الله على مرقده الطاهر الشريف چگونه بوذ قالت كان خلقه القرآن يسخط بسخطه و يرضى لرضاه . گفت خلق او خلق قرآن بوذ و عادت او عادت كتاب كريم . هركس كى قرآن بر وى خشم گرفتى سايه رضاى سيد بر وى نيفتاذى و هركس كى قرآن از وى راضى بوذى خشم سيد پيرامن وى [ 6 ] نگشتى و از اينجاست كى سيد عليه و على آله السلام [ 7 ] فرموذ تخلقو باخلاق الله . يعنى تابع اخلاق قرآن باشيذ و اقتدا در مكارم اخلاق باوامر و نواهى قرآن كنيذ و هركس كى در امور دينى و دنياوى و اعمال شرع و رسم [ 8 ] مراسم قرآنرا مقتدا سازد و مكارم آن را پيشوا كنذ اخلاق ردى از دل و طبع او منقطع [ 9 ] شوذ و خوى و سرشت ناحوب از نفس وى ممتنع گردذ .
و قال النبى صلى الله عليه و آله و سلم [ 10 ] : ان الله عز ذكره
هامش
[ 1 ] - ملى : مثل
[ 2 ] - ملى : نشذ
[ 3 ] - ملى : تمثيل
[ 4 ] - مر : جموع كفار
[ 5 ] - مر : فساق و فجار
[ 6 ] - مر : در وى
[ 7 ] - مر : عليه السلام
[ 8 ] - مر : شرعى و رسمى
[ 9 ] - مر : منقلع
[ 10 ] - مر : عليه و سلم