آفريذگارا اگر نفس من بنده طمع برأفت و رحمت تو بر قدر پاداش عمل خويش دارذ پس از مغفرت و رضوان خالى مانذ و اگر اميذ اجابت تو بر مقدار سؤال و دعاء خويش كنذ پس خائب « 89 » و خاسر مانذ [ 153 ] . الهى او را بحكمت زنده داشتى و بيشتر مردم از آن مرده بوذند و چشمهاى ايشان از ملاقات و مشاهده آن نابينا بوذ و گوشها از نيوشيذن مواعظ آن كر .
بحرمت اين منت كى كرم ترا بر ما [ 154 ] ثابتست كى مرا از متطبع شذن بطبيعت سباع و هوام « 90 » [ 155 ] تنزهى « 91 » ارزانى دارى [ 156 ] و حطام « 92 » و زخرف دنيا [ 157 ] بر دل من سرد كنى و مرا بمصاحبت و مرافقت سالكان طريقت و حافظان شريعت مشتاق و مستأنس كنى و از مجاورت و محاورت و مقاربت جهال و نادانان تجنب روزى كنى [ 158 ] و بوارق توفيق هدايت و طوارق « 93 » رحمت و راحت [ 159 ] بر من متتابع و مترادف دارى [ 160 ] . انك مبدع الكل و واهب العقل و إله الخلق و رب البريه « 94 » . پس بشر با دلى بانواع حكمت مستفيد و خاطرى
شرح
( 89 ) - خائب : نااميد ، مأيوس ، بىبهره ( مؤيد الفضلاء )
( 90 ) - هوام : بفتح اول و ثانى و تشديد ميم . بمعنى حشرات الارض مثل مار و كژدم و راسو و اين جمع هامه است ( انندراج )
( 91 ) - تنزه : بر وزن تفعل . دور شدن ( انندراج )
( 92 ) - حطام : بضم اول بر وزن غلام . ريزه گياه خشك و ريزه هر چيز و كنايه از مال دنيا ( بحر الجواهر )
( 93 ) - طوارق : جمع طارقه . حوادث كه بشب از آسمان فرود ميايند ( انندراج )
( 94 ) - بريه : مخلوق و مردم و هر چيز خلقشده . ج . برايا ( ناظم الاطباء )
هامش
[ 153 ] مر : شذ
[ 154 ] ملى : من
[ 155 ] مر : بهايم
[ 156 ] ملى : دادى . مر : دار
[ 157 ] مر : حطام و خداع و مزخرفات و مموهات
[ 158 ] مر : نادانان او را تجنبى ارزانى دار
[ 159 ] مر : رأفت
[ 160 ] مر : بر وى متتابع كن و طوارق رحمت و رأفت بر وى مترادف دار