تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرائد السلوك في فضائل الملوك ( فارسى ) — صفحة 486

مساهمون:

ص٤٨٦
سعادت صحبت او دريافتى بفوائد حكمت او مستعد گشتى و اگر لقمان در روزگار فضائل او بوذى بالتقاط لقمه خوان علم او ممتلى شذى [ 23 ] . بيت
لو كان شاهد فى ذا العصر حكمته * لقمان لقبه لقمان لقمانا « 15 »
با وى همراه افتاذ بازرگان مصاحبت او را دولتى تازه و سعادتى گواران شمرد و كذام دولت آن لذت دارذ كى مجالست اصحاب حكمت [ 24 ] و كذام سعادت را آن حلاوت بوذ كى مصاحبت ارباب عقول را . چه از محادثت « 16 » ايشان مشاهدت عالم ملكوت توان كرد و از مباحثت ايشان بموانست حوران بهشت [ 25 ] توان رسيذ . اتفاق را در تطواف آن اطراف [ 26 ] وادئى بريشان حاوى شذ و بيابانى بريشان محيط گشت كى مرغ در تجويف آن افگار گشتى و باذ را از ارجاء « 17 » آن خروج ممكن نگشتى [ 27 ] .
شرح
( 15 ) - اگر لقمان حكيم درين زمانه بودى و دانش و دانشورى وى بديدى ، بىگمان شهرت و لقب خويش به دو ارزانى كردى . ( 16 ) - محادثت : باهم سخن گفتن ( انندراج ) ( 17 ) - ارجاء : بالفتح . كناره‌ها . جمع رجا . بىهمزه بمعنى كنار ( انندراج )
هامش
[ 23 ] ملى : شذ [ 24 ] مر : حكم [ 25 ] مر : حوراء فراديس [ 26 ] ملى : تطواف اطراف [ 27 ] مر : از ارجاء آن رجاء خروج دست ندادى