نفيس از وى مفقود مانذ عمر در جستن آن مصروف دارذ و همت بر مطالبت آن مقصور . پس قدر حكمت كى پرتويست از انوار فيض الهى و قيمت آن عطيت كى لمعهء [ 15 ] يست از بوارق عالم قدس جز حكيم النفس و كامل الذات ندانذ و جز روان روشن و نفس پاك نشناسذ .
بيت
خليلى مهلا لا تلوما اخاكما * فلا يعرف الايام من لا يجرب « 10 »
و حكما گفتهاند الحكمة كالجواهر فى الصدف لا ينالها الا الغواص الحاذق و هى سلم الى البارى فمن عدمها عدم القرب منه و هى كالعروس تريد البيت خاليا معنى آنست كى حكمت بر مثال جواهرست در اصداف كى الا در قعر دريا نتوان يافت و چنانك گوهر [ 16 ] را از قعر دريا جز غواص چالاك زيرك كى با تلاطم امواج بحر آشنا شذه باشذ و مواضع مهالك آن دانسته بيرون نيارذ حكمت را جز نفس شريف و روان پاك كى از امواج بحور جهالت و اضطراب درياى [ 17 ] نادانى نينديشذ حاصل نكنذ و حكمت بر مثال نردبانيست سوى معرفت بارى جلت قدرته هركس كى آن را گم كرد بقرب رحمت و جوار مغفرت وى نتوانذ رسيذ كى صعود بر مدارج آن حضرت و ترقى بر معارج آن قربت جز بنردبان حكمت ميسر نشوذ و حكمت بر مثال عروسيست صاحب جمال لطيف خلعت و هر آينه عروس خانه از تزاحم اغيار خالى خواهذ تا تمتع او از مباشرت و معاشرت كذخذائى با تمام [ 18 ] پيوندذ همچنان حكمت نفس را كى مظنه اوست از غش [ 19 ] جهل و رجس « 11 » [ 20 ] شره خالى و مطهر خواهذ تا تمتع او از
شرح
( 10 ) - دوستان من . زياده ، برادر و يار خويش را سرزنش مكنيد . زيرا روزگار را جز مردم گارديده نشناسد
( 11 ) - رجس : پليدى . گناه و كفر و هر كار پليد و زشت و كارى كه مستوجب عذاب باشد ( انندراج )
هامش
[ 15 ] مر : شظيه
[ 16 ] مر : جوهر
[ 17 ] ملى : درياء
[ 18 ] ملى : كزخذاى - ملك : كدخدا مر : كذخذائى بدرجه كمال
[ 19 ] مر : اغتشاش
[ 20 ] مر : ارجاس