كى براى دو مصلحت بزرگ نفاذ يافته بوذ يكى انتقام جذيمه و دوم استخلاص قلعه بامضا پيوست و حزم او كى طليعه و مقدمه آن دو عزيمت بوذ روى به كار آورد [ 176 ] .
بيت
و كان الحزم اسبق عزمتيه * فقدمه و مخ القوم رار « 81 »
زبا را ببدايع صنايع و انواع [ 177 ] خرذ در اهتداء « 82 » جاده رشاد و صلاح مملكت چنان بر افعال و اقوال خويش مشعوف گردانيذ كى هرچ در ارجاء « 83 » آن ممالك نه باستصواب رأى قصير [ 178 ] بوذى بهيچوجه مراعات آن نرفتى و اعتماد كلى بر رأى و رويت او ثابت شذ . چون قصير قربت خويش در آن حضرت مقرر كرد و زبا را بدانه افتعال « 84 » در دام بلا كشيذ گفت بانو را معلومست كى ملك جذيمه در قبضه مراد و نگين امر من بوذ و از نعمت او مرا اندوخته بسيارست و محصول فراوان و خواسته و گردآورده خويش و مقتنى « 85 » و مكتسب [ 179 ] خوذ در دست دشمن گذاشتن و خوذ را درويش و خصم را توانگر داشتن [ 180 ] از خرذ دورست و از حزم بر كران اگر رأى بينذ اجازت فرموذه آيذ [ 181 ] تا بروم و خزاين و دفاين خويش در قبضه تصرف آرم و از حال او تجسس [ 182 ] كنم و امرا و كبرا و مقدمان حشم و سران سپاه و مبارزان لشكر [ 183 ] را فريبى سره دهم كى مرا با ايشان سابقه عهدست تا آن مملكت در حوزه
شرح
( 81 ) - حزم بر نيتها و خواستههاى وى پيشى گرفته بود . ازاينروى آن را در كار خود پيشاهنگ كرد . و ناچار مغز مردم ( از كارهاى سنجيدهء وى ) در حيرت و تباهى افتاد
( 82 ) - اهتداء : راه راست يافتن ( انندراج )
( 83 ) - ارجاء : كنارها جمع رجا بىهمزه . كنار ( انندراج )
( 84 ) - افتعال : رجوع شود به صفحه 457 حاشيه 36
( 85 ) - مقتنى : سرمايه و اسباب دنيوى جمع مقتنيات ( انندراج )
هامش
[ 176 ] مر : طليعه و مقدمه آن دو عزيمت شذ
[ 177 ] مر : انوار
[ 178 ] مر : باستصواب قصير
[ 179 ] مقتنا و مكتسب
[ 180 ] مر : كردن
[ 181 ] مر : فرمايد
[ 182 ] مر : تجسسى
[ 183 ] مر : قواد لشكر