نكرد و از رعايت مصلحت خويش غافل ماند تا رسيذ بذو آنچ رسيذ . چون من از ميان لشكر بانو خوذ را بيرون انداختم و نزديك عمرو رفتم او انديشه كرد كى اين مردى حازم و عاقلست [ 166 ] و بر ممالك خال من سالها [ 167 ] حاكم بوذه و تا او در ميان كار باشذ حكم من بر رعيت نافذ نبوذ و كار من در پاذشاهى استقامت نيابذ بر من تجنى نهاذ كى خال مرا بر باذ هوس نشاندى و آب روى اين ملك [ 168 ] ريختى خاك بر سر من اگر [ 169 ] ترا به آتش بلا نيندازم و چون من بجاى امراء سپاه [ 170 ] و وجوه حشم و قدماء لشكر و اكابر حضرت جذيمه جز نيكوئى نكرده بوذم جمله بشفاعت من برخاستند و سر مرا از تيغ او آزاذ كردند مثال او بمثله كردن من نفاذ يافت و بريذن بينى مانع بريذن سر آمذ و اينك بذين حضرت پيوستم اعتماد بر كرم بانو كردم كى [ 171 ] انتقام من بكشذ و بانو نيك دانذ كى من توانم كرد كى آن بلاد هم درين هفته در سلك اين مملكت آيذ و سر عمرو كى بهلاك [ 172 ] مخدوم من خرم و شادمانه شذ در قيد محنت گرفتار گردذ . زبا چون حال چنين ديذ با خود انديشيذ كى هيچ آفريذه براى مطالبه ثار و انتقام كينه خوذ را مثله نگردانذ و علامت شنيع در انديشه مهمى كى بكفايت انجامذ يا نه بر نفس خوذ واجب ندارذ بر وى اعتماد بايذ كرد كى فوائد فراوان مملكت ما را در حزم ثابت و رأى صائب او مضمرست [ 173 ] پس او را تقريب و ترحيب « 80 » فرموذ و قربت اختصاص داذ . قصير چون زمام ارادت [ 174 ] زبا بلطائف حيل و بدايع [ 175 ] مكر در قبضه تملك آورد و مخارج و مداخل حصار نيك مصور كرد و عزم او
شرح
( 80 ) - ترحيب : مرحبا گفتن و خواندن كسى را بسوى فراخى و فراخ گردانيدن كسى را ( انندراج )
هامش
[ 166 ] مر : مردى كاردان است
[ 167 ] مر : مدتها
[ 168 ] مر : مملكت
[ 169 ] مر : بر سر من باذ اگر
[ 170 ] مر : قواد لشكر
[ 171 ] ملى : كرده كى
[ 172 ] مر : سر عمرو بهلاك
[ 173 ] مر : متضمن است
[ 174 ] ملى : چون ارادت
[ 175 ] مر : صنايع