و رأى من ببرداشتن بينى از روى اشارت مىكنذ و حزم من ببريذن آن عضو شريف اجازت مىدهذ [ 132 ] و حقيقتست كى بينى من مبتنى بر آن عضو [ 133 ] ضعيف نيست و اگر اجزاء من از دست و پاى و گوش و بينى و ديگر اعضا جمله از من جذا كنند چون حيات باقى مانذ بانتفاء ايشان منى من منتفى نشوذ و اگر عاقل مشقتى كى در آن نفس را اندك مضرتى باشذ به جهت نيل مرادى عظيم كى منافع آن شمولى تمام و فوائد آن عمومى بكمال دارذ تحمل كنذ همانا نزديك خرذمندان معذور باشذ و در چشم ارباب بصيرت افعال او زشت ننمايذ چنانك كنيزك شاه كشمير سگاليذ در حق غلام و بذان سگالش جان او را مالشى عظيم داذ و بذان فعل قطع حيات او واجب شمرد . عمرو گفت چگونه بوذ آن حكايت .
گفت شنيذهام [ 134 ] كى شاه كشمير را كنيزكى بوذ كى مطلع حسن چون روى او هرگز آفتابى [ 135 ] ننموذه بوذ و عطر فروش [ 136 ] صبا چون زلف او هرگز نافهءى نگشوذه . جميلهءى كى اگر ديذه در شب روى او بديذى گمان بردى كى مگر صبح از تتق افق طلوع كرد [ 137 ] و اگر چشم در پرده ظلام نظر بر عارض زيباى او انداختى پنداشتى كى آفتاب برآمذ [ 138 ] .
بيت
رات وجه من اهوى بليل عواذلى * فقلن نرى شمسا و ما طلع الفجر « 74 »
شاه بغايتى بديذار او فتنه بوذ كى اگر يك تار موى او در عوض جمله مملكت نهاذندى دست از مملكت بازداشتى و از سر
شرح
( 74 ) - سرزنشپيشگان ، چهرهء دلپذير يار مرا در دل شب تارى مشاهده كردند و گفتند اين خورشيدى است كه مىبينيم . هرچند هنوز روشنى صبح ندميده بود
هامش
[ 132 ] مر : ببريدن اجازت ميدهذ
[ 133 ] مر : مبنى بر وجود آن عضو
[ 134 ] مر : گفت چنين شنيذهام
[ 135 ] مر : آفتاب
[ 136 ] مر : عطار
[ 137 ] مر : طالع گشت
[ 138 ] مر : آفتاب در شب شارق شذ