و بعد از اين نيكويى كه محمول است دو گونه مفهوم دارد : يكى آنكه نيكو بود بنفس خويش ، و يكى آنكه نيكو بود مر كسى را . و شك نيست كه نيكويى نيكو « 1 » بود « 2 » بنفس خويش چنان كه سياهى كردن جز « 3 » از سياهى كردن نبود و ليكن « 4 » بسيار چيز بود كه « 5 » نيكو بود بنفس خويش و ليكن « 6 » مر چيزى را « 7 » دليل نقص « 8 » بود ، چنان كه علاج كردن و بيمارى برداشتن از خويشتن كه دليل حاجت نفس است به آنكه آفتى از خويشتن ببرد . و اگر نيكويى بقياس نيكوييش « 9 » دارند قياس به دو چيز بود : يكى « 10 » بنيكويىكننده و يكى بنيكويى « 11 » پذيرنده . و شك نيست كه نيكويى « 12 » پذيرنده را نيكويى « 13 » نيكو بود و هم دليل نقص بود كه اگر كامل بودى « 14 » به خود ، از بيرون خود ورا « 15 » حاجت پذيرفتن نبودى ، و امّا نيكويىكننده را به قصد و تكلّف ، واجب نيست كه نيكويى بود كه « 16 » نه نيكويى « 17 » بود آنچه چيزى « 18 » بايد كردن تا « 19 » نيكويى بود و تكلّف كارى از بيرون بايد كردن تا نيكو بود ، بل بايد كه خود چنان بود « 20 » هستى وى از فضيلت و نيكويى كه از وى چيزى « 21 » ديگر را « 22 »
هامش
( 1 ) مك 1 : - نيكو .
( 2 ) مك 2 : نيكوست .
( 3 ) مك 1 : چه .
( 4 ) مج ، مك 1 ، چخ : و لكن .
( 6 ) مج ، مك 1 ، چخ : و لكن .
( 5 ) طم : - كه .
( 7 ) مج ، مك 1 ، عس : هر چيز را ؛ مك 2 ، طم : مر چيز را .
( 8 ) مك 1 : نقض .
( 9 ) مك 1 : نيكويش ؛ طم : نيكويى .
( 10 ) طم : يكى نيكويى .
( 11 ) طم : يكى نيكويى .
( 12 ) طم : + نيكو .
( 13 ) طم : - نيكويى .
( 14 ) طم : بود .
( 15 ) س ، چه : خود را .
( 16 ) طم : - كه .
( 17 ) مج :
نيكوى .
( 18 ) مك 2 ، طم : چيز .
( 21 ) مك 2 ، طم : چيز .
( 19 ) مك 1 : - آنچه . . . تا .
( 20 ) طم : + و .
( 22 ) مل : دگر را .