محسوس مجرّد كند ، و معانى « مشترك ميان جزويّات آن » « 1 » معانى خاصّ جدا كند ، و ذاتيات ( را ) « 2 » از عرضيات « تميز » « 3 » كند ، [ و ] « 4 » چون « اين » « 5 » معانى حاصل كرده باشد بعد از آن « به تصرف » « 6 » ديگر مشغول « شود » « 7 » درين معقولات . و « آن » « 8 » تصرف آنست كه « مناسبات » « 9 » ميان ايشان پيدا كند از حمل و وضع ، و تأليف آن با يكديگر مىكند . و « اين » « 10 » قسم دوّم است از اقسام . پيش [ از ] « 11 » هر چيزى ، ازين جمله كه تصديق « آن به نسبت » « 12 » ميان موضوع و محمول « اوّلى » « 13 » باشد ، « آن را » « 14 » حاصل كند و آلت سازد اندر علوم ، و « آن » « 15 » معانى ديگر رها كند ، « تا اندر » « 16 »
هامش
( 1 ) - د م : مشترك جزئيات از - ح : مشترك ميان جزئيات از - ف : مشترك ميان جزويات از - آ ندارد .
( 2 ) - ح ف افزوده .
( 3 ) - د م ح ف : تمييز .
( 4 ) - س آ ح م د ندارد .
( 5 ) - ف : آن .
( 6 ) - م د ل ح : بتصرفى .
( 7 ) - ح ندارد - ف : گردد .
( 8 ) - د م ح : اين .
( 9 ) - به غير از ف نسخ ديگر : مناسباتى .
( 10 ) - ح م د : آن .
( 11 ) - م د ح ف ندارد و ظاهرا زائد است .
( 12 ) - ف : او است - آ : او نيست - ح م د مانند متن ، ولى اصل نسخهء متن :
« او نيست » .
( 13 ) - ف : ميان اول .
( 14 ) - ف : اين - آ : كه آن را .
( 15 ) - ف ندارد - آ : اين .
( 16 ) - ح : آن - ف : يا اندر - آ س م د : تا اندرين .