تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 114

مساهمون:

ص١١٤

معناى واژه‌ها

113 [ و لا تركنوا ] : از « ركون » به معنى آرامش گرفتن با چيزى همراه با دوست داشتن آن و گوش فرا داشتن . 114 [ طرفى النّهار ] : صبح و عصر ، زيرا نماز صبح در بخش اوّل روز و نماز ظهر و عصر در بخش دوم آن است . [ و زلفا ] : جمع زلفة به معنى منزلت . و « زلف » اوّل اوقات شب است . 116 [ اولوا بقيّة ] : بقيّة اسم مصدر از « ابقاء » است و مراد اين است كه باقى ماندهء خير از خير پيشين است . [ أترفوا ] : يا ناز و نعمت و لذّت خو گرفتند ، و « ترف » يعنى عادت به نعمت . به متنعّم « مترف » گفته مىشود از آن رو كه در تنعّم به روى او باز است . / 140

چگونه پايدارى را تضمين كنيم ؟

رهنمودهايى از آيات :

تا اين جا قصّه‌هاى كافران از قبيل عاد ، ثمود و اصحاب الأيكه ، و فرجام دردناك آنان بيان شد . در اين بخش ، قرآن پايگاه درست و نيز پندگيرى از مطالبى را كه گفته شده به اين شرح آورده است : 1 - دوستى با كافران و اطاعت از آنان حرام است و كسى نبايد به راه ايشان بگرايد و به آتش ايشان بسوزد و اگر چنين كند خدا او را يارى نخواهد كرد ؛
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 114 | احمد آرام / السيد محمد تقي المدرسي