روزگار طباطبايى
منظومهاى به فارسى سره و ناتمام است :
دوستانم كه پاكداماناند * آشنا با من پريشاناند
روزگار طباطبائى را * نيك دانند و خويش نيكاناند
من مگر درد خود نمىدانم * يا مگر دوستان نمىدانند ؟ !
ز مهر افروخته ( فارسى ) — صفحة 145
مساهمون: سيد على تهرانى
ص١٤٥