بازخوانى آنها وظيفهء محرومى چون نگارنده است ؛ خوشا به حال برگزيدگانى كه جذبه ، همّت و استعداد روزى آنان گشته است ! دو نمونه از آن نامهها را مىخوانيم .
آية اللّه طباطبائى در جواب جوان بيست و دو سالهاى كه در 23 / 10 / 1355 به ايشان نامه نوشته و در آن به صراحت خواهان دستور عملى ( نه نصيحت كلى ) شده بود ، چنين مرقوم فرمودهاند :
السّلام عليكم !
براى موفق شدن و رسيدن به منظورى كه در نامه مرقوم داشتهايد ، لازم است همتى برآورده و توبهاى نموده ، به مراقبه و محاسبه بپردازيد . به اين نحو كه هرروز كه هنگام صبح از خواب بيدار مىشويد ، قصد جدى كنيد كه « در هرعملى كه پيش مىآيد ، رضاى خدا را مراعات خواهم نمود . » آن وقت در سر هركارى كه مىخواهيد انجام دهيد ، نفع آخرت را منظور خواهيد داشت ؛ به طورى كه اگر نفع اخروى نبود ، انجام نخواهيد داد .
و وقت خواب ، چهار - پنج دقيقه دربارهء كارهايى كه روز انجام دادهايد ، فكر كرده و يكىيكى را از نظر بگذرانيد ؛ هركدام مطابق رضاى خداى انجام يافته ، [ براى آن ] شكر بكنيد و [ براى ] هركدام تخلّف شده ، استغفار .
اين رويّه را هرروز ادامه دهيد . اين روش گرچه در ابتدا سخت است و در ذائقهء نفس ، تلخ ، ولى كليد نجات و رستگارى است .
و هرشب پيش از خواب ، اگر توانستيد ، سور مسبّحات ( « حديد » ، « حشر » ، « صفّ » ، « جمعه » و « تغابن » ) را بخوانيد و اگر نتوانستيد ، تنها سورهء حشر را بخوانيد و پس از بيست روز ، حالات خود را براى بنده بنويسيد ، إن شاء اللّه موفّق خواهيد بود .
و السّلام عليكم
محمد حسين طباطبائى « 1 »
هامش
( 1 ) . مجلّهء حوزه ، ش 46 ، ص 93 .