اين فيلسوف وارسته التزام عملى به روايات موثق منقول از اهل بيت را همچون التزام به آيات قرآنى در اصول دين و تعبد در معارف وحى را ضرورى دانسته ، ولى درعينحال استفاده از منابع روايى و فرهنگى اهل عصمت را بدون استفاده از محصولات عقلى و شهودى مورد نقد قرار مىدهد « 1 » .
هامش
( 1 ) ر ك : الميزان ؛ ذيل آيه 19 سورهء مائده ؛ مندرج در پاسدار اسلام ، شمارهء 193 ، تحت عنوان « علّامه طباطبايى سرور اهل صفا » .