علّامه در مواجهه با احاديث
علّامه در مواجهه با احاديث ، بهمجرد كوچكترين نقصى ، آن را رد نكرده ، جعلى يا ضعيف نمىخوانند ، بلكه حداكثر اهتمام را بر اغماض ، تصحيح و حفظ احاديث دارند « 1 » .
استاد جعفر سبحانى كه يكى از شاگردان نزديك علّامه بهشمار مىرود در مورد علاقهء ايشان به احاديث چنين مىفرمايد :
علاقهء استاد به حديث وصفناپذير بود وى يادآور مىشد كه معارف اسلام در قرآن بيشتر در آيات مكّى و احاديث خاندان رسالت است و براى همين كار يك دوره مجلدات بحار را ( جز مجلدات مربوط به احكام ) مطالعه و بررسى كرده و احاديث نخبه و پرمغز بحار را يادداشت نموده و در مؤلفات خود از آنها بهره مىگرفت و در عين تجليل از مرحوم علّامهء مجلسى نظريات مرحوم فيض را در تشريح احاديث ترجيح مىداد .
براى علاقهاى كه به احاديث داشت نسخه وسائل خود را با نسخه مرحوم صاحب وسائل الشيعه به كمك جمعى مقابله و تصحيح نموده و نسخه حضرت
هامش
( 1 ) بينات ( فصلنامه ) ، شماره 34 ، ص 60 .