* سبحانى ، جعفر
نخست علّامه طباطبايى را بايد از بنيانگذاران شيوه خاصّى در تفسير دانست كه نمونههاى آن فقط در اخبار خاندان رسالت وارد شده است و امت اسلامى را به اين شيوه راهنمائى نمودهاند و آن تفسير قرآن به قرآن و رفع ابهام آيه به وسيله آيه ديگر است .
استاد علّامه طباطبايى در اين شيوه از تفسير ، از سخن پيامبر كه ابن عباس از او نقل كرده است ، پيروى مىنمايد آنجا كه فرموده است : « القرآن يفسّر بعضه بعضا »
امير مؤمنان در يكى از سخنان خود مىگويد : « كتاب اللّه تبصرون به و تنطقون به و تسمعون به و ينطق بعضه ببعض و يشهد بعضه على بعض » « 1 » .
كتاب خدا را مىبينيد او را به سخن درمىآوريد و مىشنويد و برخى از آيات او به وسيله برخى ديگر به سخن درمىآيد و برخى بر برخى ديگر گواهى مىدهد .
بنابراين اين شيوه از تفسير ، محصول دعوت بنى اعظم و وصى گرامى او بوده است ولى متأسفانه در طول قرون اسلامى از اين شيوه كمتر استفاده شده است در حالى كه مىبينيم پيشوايان معصوم ما در مقام تفسير همين شيوه را داشتند اينك نمونهاى را متذكر مىشويم :
زراره و محمد بن مسلم ( كه از فقهاى عصر حضرت باقر عليه السّلام و حضرت صادق عليه السّلام مىباشند و افتخار شاگردى دو امام بزرگوار را دارند و بسيارى از احاديث اين
هامش
( 1 ) نهج البلاغه ( فيض الاسلام ) ؛ خطبه 133 .