دشوارىهاى زبان و بيان با يكديگر توافق كامل داشتند ! ! « 1 »
* ملاقات دوّم با كربن
ملاقات دوّم علّامه طباطبايى و هانرى كربن از پاييز سال 1338 ه ش آغاز گرديد . خود علّامه دراينباره مىنويسد : امسال ( 1338 ه ش ) نيز كه نويسنده پس از گذرانيدن تعطيل تابستانى ، در يكى از ييلاقات اطراف دماوند موقع مراجعت به قم چند روزى در تهران توقف داشتم ، شب شانزده مهرماه طبق وعدهء قبلى ملاقات دوم ( با كربن ) در محيط گرم و دوستانه بهعمل آمد . در اين مجلس آقاى كربن مذاكره را ادامه داده و ضمنا گفتند كه امسال موقعى كه اروپا بودم در ژنو كنفرانسى در موضوع امام منتظر ( حضرت مهدى « عج » ) طبق عقيدهء شيعه دادم و اين مطلب براى دانشمندان اروپايى كه حضور داشتند كاملا تازگى داشت .
آقاى كربن سپس اضافه كرد به عقيده من مذهب تشيع تنها مذهبى است كه رابطه هدايت الهى را ميان خدا و خلق براى هميشه نگه داشته و بهطور استمرار به پيوسته ولايت را زنده و پابرجا مىدارد .
رابطهاى كه از اتصال عالم انسانى به عالم الوهى كشف نمايد بهواسطه دعوتهاى دينى قبل از موسى عليه السّلام و دعوت دينى موسى عليه السّلام و محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلم و بعد از حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلم به واسطه ولايت جانشينان وى ( به عقيده شيعه ) زنده بود و هست و خواهد بود . به عقيده من همه اديان حق بوده و يك حقيقت زنده را دنبال مىكنند و همه در اثبات اصل وجود اين حقيقت زنده مشتركند . آرى تنها
هامش
( 1 ) هانرى كربن آفاق . . . ، ص 43 - 44 . مندرج در « جرعههاى جانبخش » ، ص 292 - 294 .