از حضرت عيسى روح اللّه عليه السّلام مروى است كه لا تقولوا العلم فى السماء من يصعد فيأتى به ، و لا فى تخوم الارض من ينزل فيأتى به ، العلم مجبول فى قلوبكم تأدبوا بين يدى اللّه بآداب الروحانيين و تخلقوا باخلاق الصديقين يظهر من قلوبكم حتى يغطيكم و يغمركم .
فرمود كه نگوييد علم در آسمان است چهكسى مىتواند بدان صعود كند و علم را از آنجا بياورد ، و نگوييد كه علم در دل زمين است چهكسى مىتواند در آن فرود آيد و علم را از آنجا بياورد ، علم در دلهاى شما مجبول است در پيشگاه خداوند متأدب به آداب روحانيان ، و متخلق به اخلاق صديقان بوده باشيد تا علم از دلهاى شما آشكار گردد و شما را فرا بگيرد .
با سرشتت چهها كه همراه است * خنك آن را كه از خود آگاه است
گوهرى در ميان اين سنگ است * يوسفى در ميان اين چاه است
پس اين كوه قرص خورشيد است * زير اين ابر زهره و ماه است
در شهاب الاخبار قاضى قضاعى از رسول اللّه ( ص ) روايت شده است كه قال النبى ( ص ) : الناس معادن كمعادن الذهب و الفضة . يك وجه از وجوه معانى اين حديث شريف اينكه بايد انسان كوه وجود خود را بشكافد كه معدن حقايق است تا بدانها دست بيابد . اگر انسان در خود نداشته باشد نمىتواند به حقايق خارجى دست بيابد . اگر ما بخواهيم در مسير تكامل انسانى قدمى برداريم و به راه بيفتيم بايد راهى را بپيمائيم كه بر ايمان نزديكترين راه باشد تا بتوانيم زودتر به مقصود برسيم چنانكه هرسالك و متحرك براى رسيدن به هدف و مقصد درپى آنست كه نزديكترين راه بپيمايد .