اما صاحب بيان السعادة در وجوه اعراب و قرائات اول سوره مباركه بقره از
الم
تا
أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
كه پنج آيه است . 240 - 770 - 205 - 484 - 11 وجه ذكر كرده است و بعد از آن گويد : و هذه هى الوجوه الشائعة التى لا شذوذ لها و لا ندور و لا غلق فيها ، تا اينكه گويد : و قد ذكرنا هذه الوجوه فى الاية الشريفه مع التزامنا فى هذا التفسير الاختصار و عدم التعرض لتصريف الكلمات و وجوه الاعراب و القراآت تنبيها على سعة وجوه القرآن بحسب اللفظ .
مفادش اينكه وجوه مذكور در قرائت پنج آيه ياد شده ، غير از وجوه قرائات شاذ و نادر و دشوار است و گرنه وجوه قرائات به اضعاف مضاعفه عدد مذكور خواهد رسيد ، و ما با اين كه در اين تفسير ملتزم به اختصار و عدم تعرض به تصريف كلمات و وجوه اعراب و قرائات شدهايم وجوه فوق را بهعنوان تنبيه بر سعه وجوه قرآن به حسب لفظ ذكر كردهايم . اين وجوه ظاهر عناوين باطناند اقرأ و ارق .
جناب رسول اللّه ( ص ) قرآن را به مأدبة اللّه وصف فرمود يعنى قرآن سفرهء الهى است اين سفره فقط براى انسان گسترده شد ، حال ملاحظه بفرمائيد كه قابليت انسان و سعهء وجودى او تا چه حد است كه تواند وعاء اين همه جوامع كلمات نوريه گردد . اين قرآن سلم است و اين آيات درجات آن اقرأ و ارق .
عارف شبسترى با من دعوى دارد كه :
چه مىگويم حديث عالم دل * ترا سر در نشيب و پاى در گل
جهان آن تو و تو مانده عاجز * ز تو محرومتر كس ديد هرگز
چو محبوسان به يك منزل نشسته * به دست عجز پاى خويش بسته