تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يادنامه علامه طباطبائى ( فارسى ) — صفحة 104

مساهمون:

ص١٠٤
رومى :
حكمت حق در قضا و در قدر * كرده ما را عاشقان يكدگر آب مىنالد كه كو آن آب‌خوار * تشنه مىنالد كه كو آب گوار
تشنهء تحصيل معارف و حقائق قرآن را عاقبت به خيرى ديگر است ، و آن تكامل برزخى او است يعنى چنين انسان طالب را كه از اين نشأه رخت بربسته است و هنوز به مرتبه قيامت كبرى نرسيده است ، قرآن تعليم مىدهند ، اين قرآن باطن و حقيقت و معنى و محتواى كتاب و الفاظ قرآنست و اين محتوى را مراتبى است لا تعد و لا تحصى . جناب ثقة الاسلام كلينى در كتاب فضل - القرآن كافى به اسنادش از حفص از امام هفتم باب الحوائج الى اللّه روايت كرده است كه امام عليه السّلام به حفص فرمود : يا حفص من مات من اوليائنا و شيعتنا و لم يحسن القرآن علم فى قبره ليرفع اللّه به من درجته فان درجات الجنة على قدر آيات القرآن يقال له اقرأ و ارق فيقرأ ثم يرقى . اى حفص هركس از اوليا و شيعه ما بميرد و قرآن را نيكو نداند ، در قبرش به دو تعليم مىدهند تا خداوند درجت او را بالا برد چه اين‌كه درجات جنت بر قدر آيات قرآن است ، به او گفته مىشود بخوان و بالا برو پس مىخواند و بالا مىرود . اين قبر همين حفره‌اى از ارض نيست ، اين حفره قشرى و ظلى و نمودى از قبرهاى انسان است . در اين مقام كه ارتقاء وجودى انسان است حضرت استاد علامه طباطبائى قدس سره در رساله شريف ولايت كه در ولايت تكوينى نوشته است ، نكته‌اى بلند و عرشى افاده فرموده است به اين مضمون كه انبياء تمام احوال و اطوار و شؤون زندگيشان معصوم است حتى نيت خلاف و گناه نمىكنند ، و اصلا زبان هرزه ندارند ، بنى اسرائيل كه در موضوع ذبح بقره به حضرت
يادنامه علامه طباطبائى ( فارسى ) — صفحة 104 | مؤسسه مطالعات و تحقيقات فرهنگى