صادق عليه السّلام در جواب ابن ابى العوجا كه پرسيد : اگر اشيا به كوچكى خود بمانند و با افزوده شدن و اتصال بزرگ نشوند و تغيير نكنند ، چگونه حدوث آن را ثابت مىكنى ؟
امام فرمودند : ما دربارهء اين عالم كه هست مىگوييم : اگر آن را برداريم و بهجاى آن عالم ديگر نهيم ، چيزى بهتر از اين دلالت بر حدوث نمىكند كه ما آنرا برداشتهايم و ديگرى را بهجاى آن گذاشتهايم ؛ يعنى تصور عدم آن محال است و همين دليل حدوث است . « 1 »
پس مىتوان گفت : اثبات حدوث عالم بهمعناى نيازمندى ، در مقابل دهريه كه عالم را قديم زمانى و بهمعناى بىنيازى از خالق مىدانستند ، بوده است .
هامش
( 1 ) . ابو الحسن شعرانى ، كشف المراد ، شرح تجريد الاعتقاد ، ص 222 ، پاورقى و الاصول من الكافى ، كتاب التوحيد ، ج 1 ، ص 77 .