حكماء و برخى از متكلمان اين است كه كلى طبيعى در خارج موجود است ، البته نه به وجود منحاز و مستقل از افراد بلكه در ضمن افراد .
دلايل طرفداران وجود كلى طبيعى : طرفداران وجود كلى طبيعى به لحاظ شيوهء استدلال بر مدعاى خود دو دستهاند :
1 - استدلال از طريق « جزئيت » .
2 - استدلال از طريق « مقسميت » .
محقق طوسى « 1 » ( ره ) ، كاتبى « 2 » و برخى ديگر از طريق نخست استدلال نمودهاند ، حكيم سبزوارى « 3 » ( ره ) و پس از او حكيم طباطبائى ( ره ) از طريق دوم استدلال كردهاند .
ظاهر عبارات شيخ الرئيس « 4 » هم استدلال به روش نخست است ، محقق لاهيجى كلام شيخ و محقق طوسى را از قبيل تنبيه و يادآورى دانسته و وجود كلى طبيعى را بىنياز از دليل تلقى كرده است « 5 » . و محقق شريف معتقد است نزاع ميان دو گروه لفظى است « 6 » .
كلام سبزوارى دراينباره چنين است : « و كونه اى وجوده من كون اى وجود قسميه اعنى المهية به شرط شىء و المهية به شرط لا بالمعنى الثانى ، فانه المادة و المادة و خصوصا الثانية موجودة ، كشف ( و كونه من كون قسميه كشف ) » :
وجود كلى طبيعى از راه وجود دو قسم آن اثبات مىشود ، آندو قسم
هامش
« و الحق ان وجود الكلى الطبيعى بمعنى وجود افراده » ( تهذيب المنطق ) .
( 1 ) كشف المراد ، مقصد 1 ، فصل 2 ، مساله 2 .
( 2 ) شرح شمسيه ص 47 .
( 3 ) شرح منظومه بخش منطق ص 21 ، و بخش حكمت ، ص 92 .
( 4 ) الهيات شفاء ص 396 .
( 5 ) شوارق الالهام ، ج 1 ، ص 155 .
( 6 ) جهت اطلاع بر كلام مير سيد شريف و نقد محقق لاهيجى بر آن به شوارق ، ج 1 ، ص 156 مراجعه فرمائيد .