سادهترين فهمها كه فهم عامه مردم است قرار داده و با زبان ساده عمومى سخن گفته است .
البته اين روش اين نتيجه را خواهد داد كه معارف عاليه معنويه با زبان ساده عمومى بيان شود و ظواهر الفاظ مطالب و وظائفى از سنخ حس و محسوس القاء نمايد و معنويات در پشت پرده ظواهر قرار گرفته و از پشت اين پرده خود را فراخور خال افهام مختلفه به آنها نشان دهد و هركس بحسب حال و اندازه درك خود از آنها بهرهمند شود .
خداى متعال در كلام خود مىفرمايد :
إِنَّا جَعَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ * وَ إِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتابِ لَدَيْنا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ
« 1 » . و باز در مثلى كه براى حق و باطل و ظرفيت افهام مىزند مىفرمايد :
أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِها
« 2 » و پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در حديث معروف خود مىفرمايد : انا معاشر الانبياء نكلم الناس على قدر عقولهم « 3 » .
نتيجه ديگرى كه ازين روش گرفته مىشود اين است كه بيانات قرآن مجيد نسبت به بطونى كه دارند جنبه مثل به خود مىگيرند يعنى نسبت به معارف الهيه كه از سطح افهام عاديه بسى بلندتر و بالاتر مىباشند مثلهايى هستند كه براى نزديك كردن معارف نامبرده به افهام زده شدهاند . خداى متعال در كلام خود مىفرمايد :
وَ لَقَدْ صَرَّفْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ
هامش
( 1 ) . سوره زخرف : 4 - 3 .
( 2 ) . سوره رعد : 17 .
( 3 ) . بحار الأنوار : 1 / 37 .