كه گفته : محكم آياتى است كه در تفسيرش اتفاق نظر باشد ، و متشابه آيات مورد اختلاف است .
و از سوى ديگر مىتوان تمامى انحاء و اقسام متشابه را در سه قسمت خلاصه كرد :
اول : متشابهى است كه اطلاع بر تأويلش براى كسى جز خدا ممكن نيست ، مانند وقت قيامت و روزى كه ظهور مىكند ، و كيفيت آن و امثال اينها .
دوم : متشابهى است كه پىبردن به تأويل و معرفت آن براى انسانها ممكن است ، مانند الفاظ غريب و نامانوس ، و احكام مغلق و دقيق .
سوم : متشابهى است مردد بين دو قسم قبلى ، هم احتمال دهيم همه انسانها مىتوانند به حقيقت معناى آن آگاه شوند ، و هم احتمال دهيم مختص به راسخين در علم است ، و ديگران دسترسى به آن ندارند .
و اين قسم سوم همان است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در دعاى خود درباره على عليه السّلام به آن اشاره نموده و عرضه مىدارد : « اللهم فقهه فى الدين و علمه التأويل » و نظير آن را درباره ابن عباس فرموده است .
اين بود گفتار راغب در معناى محكم و متشابه .
و گفتار وى عمومىترين گفتار در اين بحث است ، كه در آن بين عدهاى از اقوال گذشته را جمع كرده است .
اشكال به كلام راغب
دو اشكال به گفته راغب وارد است :