بعلاوه پارهاى از مباحث لغوى و علم بديع و نظير اينها - در دانستن مقصود آيه تأثيرى ندارد . لذا در تفسير قرآن اهميّت زيادى براى آن قائل نيست . « 121 » ولى آيا علّامه در خلال تفسير آيات به كلى مسئله قرائتها را ناديده گرفته است ؟ در جواب بايد گفت كه سكوت علّامه از مسئله قرائتها پرده از اطمينان وى نسبت به قرائت صحيح موجود در قرآن كريم برمىدارد . آنچه ذكر شد در نگرش عمومى بود اما گاهى قرائت ديگرى را در ذيل آيهاى ذكر مىكند كه با قرائت مصحف امام ( ع ) مطابقت دارد در حالى كه مورد توافق دو قرائت را نيز بيان مىنمايد .
در توضيح معناى « انّى » در آيهء :
« وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ »
علّامه مىگويد : قرائت معروف « إنّى » به كسر همزه است . به تقدير لفظ قول و « انى » به فتح همزه كه منصوب به نزع خافض باشد نيز خوانده شده و تقدير آن اينست كه : « بانّى لكم نذير مبين » و در هر حال اين جمله يعنى : « انّى لكم نذير مبين » بيان اجمالى حقيقتى است كه حضرت نوح ( ع ) بخاطر آن مبعوث شده بود . زيرا تمام آنچه وى از طرف پروردگار به قوم خويش ابلاغ كرد ، مصداق انذار مبين بود يعنى بيمدهندهاى آشكار . « 122 »
بسيارى اوقات قرائت خاصّى يا چند قرائت را براى اطلاع و وقوف خواننده ذكر مىكند . در آيهء :
« وَ إِذا أَرَدْنا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنا مُتْرَفِيها فَفَسَقُوا فِيها »
علّامه معناى « امرنا » [ به فتح همزه و ميم مخففه ] را بيان كرده و بدنبال آن مىافزايد كه « آمرنا » با مدّ قرائت شده و با تشديد ميم نيز قرائت شده است . « 123 »
و گاهى قرائت خاصّى را بر قرائت مصحف ترجيح مىدهد و اين بر اساس سياق آيات است . در مورد كلمه « زبرا » در آيهء :
« فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُراً
هامش
( 121 ) - علامه طباطبائى : قرآن در اسلام ، ص : 75 .
( 122 ) - الميزان : 10 / 198 ، هود : 25 ، ن . ك : الميزان : 1 / 133 ، بقره : 37 ، 1 / 282 ، بقره : 126 ، 9 / 50 - 53 ، انفال :
25 ، 10 / 9 ، يونس : 2 ، 10 / 37 - 38 و يونس : 23 .
( 123 ) - الميزان : 13 / 62 و اسراء : 16 و ن . ك : الميزان : 5 / 341 و مائدة : 42 ، 7 / 24 ، انعام : 10 ، 10 / 38 ، يونس : 23 ، 10 / 229 ، هود : 41 .