در تعابير را نيز ذكر مىنمايد . مثلا در علّت نزول آيه :
« حَتَّى إِذا أَخَذْنا مُتْرَفِيهِمْ بِالْعَذابِ إِذا هُمْ يَجْأَرُونَ »
مىگويد : در درّ المنثور است كه عبد الرزاق و عبد بن حميد و ابن ابى حاتم از قتاده روايت مىكند كه در ذيل آيهء :
« حَتَّى إِذا أَخَذْنا مُتْرَفِيهِمْ بِالْعَذابِ »
گفت : نقل كردهاند كه اين آيه دربارهء كفارى كه در جنگ بدر كشته شدند ، نازل شده است .
علّامه در ذيل روايت مىگويد : نظير اين روايت از نسائى از ابن عباس نيز نقل گرديده و عبارت حديث ، چنين است : آنها اهل بدرند . « 144 » هنگامى كه موضوع مورد بحث ، داراى اهميّت ويژهاى است ، به طرق ديگر روايت نيز اشاره كرده و آنها را ذكر مىكند . « 145 » يا به رواياتى كه از لحاظ معنا نزديك به موضوع باشد ؛ اشاره مىكند « 146 » و گاهى ما را به منابع ديگرى كه اين روايات را ذكر كردهاند ، آگاهى مىبخشد . « 147 »
برخى اوقات بحث روايى كاملى را به موضوعى اختصاص مىدهد كه در نهايت دقّت و اهميّت قرار دارد ؛ همچنانكه در مسئله « تحريف قرآن » به شدّت از عدم تحريف قرآن دفاع كرده و در ردّ اين افترا بحثى روايى را طرح نموده است . « 148 »
مسئله « جبر و تفويض » كه از مسائل بسيار پيچيده مىباشد نيز از اين قبيل است كه همواره آراء كلامى گوناگونى در اين مسئله وجود داشته و هر كدام دلائلى دارند و چهارچوب فكرى خود را حفظ كردهاند . علّامه جبر مطلق يا اختيار مطلق را ردّ كرده و راه وسط را برگزيده است يعنى كلام امام صادق ( ع ) را كه
هامش
( 144 ) - الميزان : 15 / 50 ، مؤمنون : 64 ، درّ المنثور : 5 / 12 ، الميزان : 7 / 12 ، 20 / 71 .
( 145 ) - الميزان : 15 / 24 ، 19 / 141 ، 191 ، 245 .
( 146 ) - الميزان : 2 / 29 ، 16 / 28 ، 19 / 36 ، 127 ، 191 .
( 147 ) - الميزان : 16 / 73 ، 19 / 34 ، 118 ، 196 .
( 148 ) - الميزان : 12 / 107 .