1 - تفسير قرآن به قرآن
مفسّران متقدّم و متأخّر ، ازاينگونه تفسير بدور نبودهاند . حتّى علماء آن را اوّلين روش در تفسير قرآن كريم بشمار مىآورند ، چرا كه آنان تصريح دارند كه هركس بخواهد كتاب خدا را تفسير كند ، ابتدا بايد از خود قرآن تفسير آن را درخواست نمايد ، اگر به نتيجه نرسيد ، از سنّت ( حديث ) تفسير آن را بجويد ، زيرا سنّت شارح قرآن و توضيحدهندهء آنست . « 1 » پيامبر ( ص ) خود اوّلين پرچمدار اين روش بود چون در تفسير بعضى آيات از آيات ديگر كمك مىگرفت . بعنوان مثال در معناى آيهء :
« وَ يُسْقى مِنْ ماءٍ صَدِيدٍ يَتَجَرَّعُهُ وَ لا يَكادُ يُسِيغُهُ »
. احمد بن حنبل و ترمذى از ابى امامه و وى از رسول خدا ( ص ) نقل كرده كه ايشان فرمودند : به
هامش
( 1 ) - ابن تيميه : مقدمة فى اصول التفسير ، تحقيق : د . عدنان زررور ، بيروت : 1392 ه . ق ، چ 2 ، ص 932 و سيوطى :
الاتقان فى علوم القرآن ، قاهره ، 1354 ه ، 2 / 175 - 181 .