تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 67

مساهمون:

ص٦٧
در حالى كه اشكال‌كننده با بيان خود شفاعت را منحصر در دخالت انبياء از مسير دعوت بايمان و توبه كرد ، و آيهء نامبرده اين انحصار را قبول ندارد ، مىفرمايد : مغفرت از غيرمسير ايمان و توبه نيز هست . « 1 »

س 846 - اشكال هفتم بر شفاعت را تبيين نموده و پاسخ به آن را ذكر كنيد ؟

ج - [ صورت تفصيلى اشكال هفتم بر شفاعت ] : اينكه اگر راه سعادت بشرى را با راهنمائى عقل قدم‌به‌قدم طى كنيم ، هرگز به چيزى به نام شفاعت و دخالت آن در سعادت بشر برنمىخوريم ، و آيات قرآنى اگر به‌طور صريح آن را اثبات مىكرد ، چاره‌اى نداشتيم جز اينكه آن را بر خلاف داورى عقل خود ، و به‌عنوان تعبد بپذيريم ، امّا خوشبختانه آيات قرآنى مربوط به شفاعت ، صريح در اثبات آن نيستند ، يكى به كلى آن را نفى مىكند ، و جائى ديگر اثبات مىنمايد ، يك جا مقيد مىآورد ، جائى ديگر مطلق ذكر مىكند ، و چون چنين است ، پس هم به مقتضاى دلالت عقل خودمان ، و هم به مقتضاى ادب دينى ، جا دارد آيات نامبرده را كه از متشابهات قرآن است ، مسكوت گذاشته ، علم آنها را به خداى تعالى ارجاع دهيم ، و بگوئيم ما در اين‌باره چيزى نمىفهميم .
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 1 ، ص 254 .