تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 68

مساهمون:

ص٦٨
[ پاسخ به اشكال هفتم ] : جواب اين اشكال اين است كه آيات متشابه وقتى ارجاع داده شد بآيات محكم ، خودش نيز محكم مىشود ، و اين ارجاع چيزى نيست كه از ما برنيايد ، و نتوانيم از محكمات قرآن توضيح آن را بخواهيم . « 1 »

س 847 - شفاعت درباره چه كسانى جريان مىيابد ؟

ج - شفاعت وسيلهء نجات گناهكاران از اصحاب يمين است ، همچنانكه قرآن كريم هم فرموده :
« إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ ، نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ ،
اگر از گناهان كبيره اجتناب كنيد ، گناهان ديگرتان را جبران مىكنيم » « 2 » و به‌طور مسلّم منظور از اين آيه اين است كه گناهان صغيره را خدا مىآمرزد ، و احتياجى به شفاعت ندارد ، پس مورد شفاعت ، آن عده ، از اصحاب يمينند ، كه گناهانى كبيره از آنان تا روز قيامت باقى مانده ، و به وسيلهء توبه و يا اعمال حسنه ديگر از بين نرفته ، همچنانكه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرموده : ( تنها شفاعتم مربوط باهل كبائر از امتم است ، و اما نيكوكاران هيچ ناراحتى در پيش ندارند ) . اگر نيكوكاران را اصحاب يمين خوانده‌اند ، در مقابل بدكارانند كه اصحاب شمال ( دست چپىها ) ناميده شده‌اند ، و چه بسا طائفه اول
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 1 ، ص 255 . ( 2 ) . سورهء نساء ، آيهء 31 .
با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 68 | مراد على شمس