اصحاب ميمنه ، و طائفه دوم اصحاب مشئمه هم خوانده شدهاند ، و اين الفاظ از اصطلاحات قرآن كريم است و از اينجا گرفته شده كه در روز قيامت نامهء بعضى را به دست راستشان مىدهند و نامهء بعضى ديگر را به دست چپشان . « 1 »
و مراد به دادن كتاب بعضى به دست راستشان ، پيروى امام بر حق است ، و مراد به دادن كتاب بعضى ديگر به دست چپشان ، پيروى از پيشوايان ضلالت است .
سخن كوتاه اينكه برگشت نامگذارى به اصحاب يمين ، به همان ارتضاء دين است .
مطلب ديگر اينكه خداى تعالى در يك جا از كلام عزيزش شفاعت را براى كسى كه خودش راضى باشد اثبات كرده ، و فرموده :
« وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى »
« 2 » و معين ننموده آن اشخاص چه اعمالى دارند ، و نشانههاشان چيست ؟ و همين مبهمگوئى را نيز در جاى ديگر كرده ، و فرموده :
« إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ ، وَ رَضِيَ لَهُ قَوْلًا ،
مگر كسى كه رحمان اجازهاش داده باشد ، و سخنش پسنديده باشد » . « 3 »
هامش
( 1 ) . سوره اسرى ، آيهء 72 .
( 2 ) . سورهء انبياء ، آيهء 28 .
( 3 ) . سورهء طه ، آيهء 109 .