تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 661

مساهمون:

ص٦٦١

( * * ) معصيت

س 1354 - چرا در آيات كريمه ، « معصيت » را گاهى « اثم » مىخواند و گاهى « خطيئه » يا « سوء » يا « ظلم » يا « خيانت » يا « ظلال » مىنامد ؟

ج - علّت آن است كه معناى هريك از اين الفاظ ، مناسب همانجايى است كه آورده ( استعمال ) شده و ذكر گرديده است . « 1 »

( * * ) مكر

س 1355 - معناى « مكر » و اقسام آن چيست ؟

ج - راغب مىگويد : كلمهء « مكر » به‌معناى به كار بردن حيله براى منصرف كردن كسى از مقصودش مىباشد ، و اين به دو صورت است ؛ يكى ممدوح و يكى مذموم . مكر ممدوح آن است كه به منظور عمل صحيح و پسنديده‌اى انجام شود . و بنابراين معنا ، خداى تعالى فرموده :
« وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ » . *
« 2 » مكر مذموم آن مكرى است كه به منظور عمل قبيح و ناپسندى به كار رود ، و
هامش
( 1 ) . الميزان ( 40 جلدى ) ؛ ج 9 ، ص 124 . ( 2 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 54 ؛ سورهء انفال ، آيهء 30 .