فهماندن معنايش هيچ حاجتى به اين جمله نداشت ، مؤيد گفتار ما بيشتر ( اگر نگوييم همه ) رواياتى است كه در شأن نزول وارد شده ، و اتفاقا روايات زيادى هم هست ، كه متعرّض شأن نزول جملهء
« الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ . . . »
و نامى از آيهء :
« حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ » ،
به ميان نياورده ، و اين خود مؤيد آن است كه جملهء
« الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ . . . »
مستقل و جداى از صدر و ذيل آيه نازل شده ، و قرار گرفتنش در وسط آيه مذكور يا مستند به تأليف رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله است ، و يا به تأليف مؤلّفين بعد از رحلت آن جناب است . ضمنا جملهء
« الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ »
نيز جملهء معترضه است . و اين دو جملهء معترضه با يكديگر كمال اتصال را دارند و غرض واحدى را در ميان اين دو آيه افاده مىكنند « 1 »
( * * ) معجزه
س 1316 - معجزه چگونه صورت مىگيرد ، با اينكه اسمش با خودش است ، كه مشتمل بر عملى است كه عادت جارى در طبيعت ، يعنى استناد مسببات باسباب معهد و مشخص آن را نمىپذيرد ؟
ج - چون [ انسان ] فكر مىكند ، قانون علت و معلول استثناءپذير نيست ، نه
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 5 ، ص 271 - 273 . [ با تصرف و تلخيص ]