كنيد . « 1 »
* دوم اينكه هرگاه دو معنى يا دو داستان در قسمتى از جملهها با يكديگر مشترك باشند بايد دانست كه هردو بازگشت به يك مبدأ مىكنند . . . تحت اين دو قاعده اسرار فراوانى نهفته است ! « 2 »
( * * ) معترضه ( در قرآن )
س 1315 - جملهء « الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ . . . ،
امروز است كه ديگر كفار از ضديت با دين شما مأيوس شدند . . . »
در آيهء 3 سورهء مباركه مائده با صدرش كه جملهء
« حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَ الدَّمُ
. . .
ذلِكُمْ فِسْقٌ ،
حرام شد بر شما مردار و خون . . . » و ذيلاش كه جملهء
« فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجانِفٍ لِإِثْمٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ،
پس هركه در حال گرسنگى ناچار شود بىآنكه گرايش به گناه داشته باشد همانا خداوند آمرزگار و مهربان است » چه تناسبى دارند كه در يك آيه گنجانده شدهاند ؟
ج - آيهء
« الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ . . . »
كلامى است معترضه ، كه در وسط اين آيه قرار گرفته ، كه نه با صدر آيه ارتباطى دارد ، و نه با ذيلش ، و لفظ آيه در
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 1 ، ص 392 .
( 2 ) . الميزان ( 40 جلدى ) ؛ ج 2 ، ص 75 .