تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 599

مساهمون:

ص٥٩٩
اعادهء موجود است ] « 1 »

س 1303 - كدام آيهء شريفه در صدد است كه استبعاد از زنده‌كردن استخوان مرده را براى منكرين معاد بر طرف سازد ؟

و چگونه پاسخى مىدهد ؟ ج - آيهء شريفه
« الَّذِي جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ ناراً فَإِذا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ »
« 2 » در اين صدد است كه استبعاد از زنده‌كردن استخوان مرده را بر طرف كند . استبعاد از اينكه چگونه ممكن است چيزىكه مرده است زنده شود با اينكه مرگ و زندگى متنافيند ؟ جواب مىدهد : هيچ استبعادى در اين نيست ؛ براى اينكه آب و آتش هم باهم متنافيند ، مع ذلك خدا از درخت تر و سبز آتش براى شما قرار داده و شما همان آتش را شعله‌ور مىكنيد . مراد از « شجر » - به‌طورى كه در بين مفسرين « 3 » معروف است درخت مرخ - به فتحه ميم و سكون را و خا - و درخت عفار - به فتحه عين - است كه اين دو درخت چنين وضعى دارند كه هرگاه به يكديگر ساييده شوند مشتعل مىگردند و در قديم مردم براى تهيهء آتش قطعه‌اى از شاخهء اين درخت و قطعه‌اى ديگر از شاخهء آن مىگرفتند ، و با اينكه سبز و تر بودند ، « عفار » را در
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 16 ، ص 377 [ با تصرف ] ( 2 ) . سورهء يس ، آيهء 80 . ( 3 ) . روح المعانى ؛ ج 23 ، ص 55 .