مغرب دو جهت نسبى و اضافى هستند كه بوسيله طلوع و غروب آفتاب يا ستارگان [ كه ديدنى و محسوس هستند ] تعيين مىشوند و تمام نقاط روى زمين ، بجز دو نقطه موهوم شمال و جنوب حقيقى ، يا در نيمهء مشرق واقعند يا در نيمهء مغرب و شايد به همين ملاحظه است كه بجاى ذكر تمام جهات در آيهء شريفه مشرق و مغرب ذكر شده است . « 1 »
س 1270 - مراد از « مشرقين » و « مغربين » در آيهء شريفهء « رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَ رَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ »
« 2 » چيست ؟
ج - منظور از « دو مشرق » ، مشرق تابستان و مشرق زمستان است ، كه به خاطر دو جا بودن آن دو چهار فصل پديد مىآيد ، و ارزاق روزى خواران انتظام مىپذيرد .
بعضى « 3 » هم گفتهاند : مراد از دو مشرق ، مشرق خورشيد و مشرق ماه است ، و مراد از دو مغرب هم دو مغرب آن دو است . « 4 »
( * * ) مشركين ( و كفار )
[ س 1271 - با توجه به جملهء « فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ » ،
آيا هيچگونه ارزش و احترامى براى جان كفار و مشركين باقى مىماند ؟ ]
س 1271 - با توجه به جملهء
« فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ » ،
« 5 » آيا
هامش
( 1 ) . الميزان ( 40 جلدى ) ؛ ج 2 ، ص 163 .
( 2 ) . سورهء الرحمن ، آيهء 17 .
( 3 ) . مجمع البيان ؛ ج 9 ، ص 304 .
( 4 ) . الميزان ؛ ج 19 ، ص 166 .
( 5 ) . سورهء توبه ، آيهء 5 .