تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 469

مساهمون:

ص٤٦٩
عمل به كليات شرايع دين است . از ابتداى سوره پيداست كه درباره بعضى از مشركين نازل شده ، كه مردم را از راه خدا و شنيدن قرآن ، به وسيلهء تبليغاتى دروغ جلوگيرى نموده ، مىخواستند مسألهء خدا و دين را از ياد مردم ببرند ، اتفاقا روايت وارده در تفسير آيهء
« وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ . . . »
نيز همين را مىگويد . پس اين سوره نازل شد تا اصول عقايد و كليات شرايع حق را بيان نمايد ، و در برابر احاديث سرگرم‌كنندهء آنان مقدارى از داستان لقمان و مواعظش را ايراد كرده است . « 1 »

س 1187 - دربارهء شخصيت « لقمان » ، رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله چه فرموده‌اند ؟

ج - در مجمع البيان گفته : نافع از ابن عمر روايت كرده كه گفت : از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شنيدم مىفرمود : به حق مىگويم كه لقمان پيغمبر نبود ، و ليكن بنده‌اى بود كه بسيار فكر مىكرد ، و يقين خوبى داشت ، خدا را دوست مىداشت ، و خدا هم او را دوست بداشت ، و به دادن حكمت به او منت نهاد . « 2 » در مجمع « 3 » نيز آمده است كه : در خواب به او حكمت داده شد ، و چون از
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 16 ، ص 312 . ( 2 ) . مجمع البيان ؛ ج 8 ، ص 315 . ( 3 ) . همان .