ج - كار « لغو » آن كارى است كه فايده نداشته باشد ، و برحسب اختلاف امورى كه فايده عايد آنها مىشود مختلف مىگردد . چه بسا فعلى كه نسبت به امرى لغو ، و نسبت به امرى ديگر مفيد باشد .
پس كارهاى لغو در نظر دين ، آن اعمال مباح و حلالى است كه صاحبش در آخرت و يا در دنيا از آن سودى نبرد و سرانجام آن ، منته به سود آخرت نگردد مانند خوردن و آشاميدن و انگيزهء شهوت در غذا كه لغو است ؛ چون غرض از خوردن و نوشيدن گرفتن نيرو براى اطاعت و عبادت خدا است .
بنابراين اگر فعل هيچ سودى براى آخرت نداشته باشد ، و سود دنيايىاش هم سرانجام منته به آخرت نشود چنين فعلى لغو است و به نظرى دقيقتر ، « لغو » عبارت است از غير واجب و غيرمستحب . « 1 »
س 1185 - آيا انتظار خداوند از مؤمنين اين است كه بهطور كلّى « لغو » را ترك كنند ؟
ج - خداى عزّ و جل در وصف مؤمنين نفرموده كه به كلّى لغو را ترك مىكنند ، بلكه فرموده : از آن اعراض مىكنند ؛ « 2 » چون هرانسانى هرقدر كه با ايمان باشد در معرض لغزش و خطا است ، و خدا هم لغزشهاى غير كبائر را ،
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 15 ، ص 8 .
( 2 ) .« وَ الَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ » ،سورهء مؤمنون ، آيهء 3 .