قول را مىكند ، چون قول عبارتست از اينكه گوينده آنچه را مىخواهد به شنونده اعلام بدارد ، يا به او خبر بدهد ، و يا از او بخواهد . « 1 »
س 1161 - الهامات غيبى ( از ناحيه خداوند متعال و ملائكه ) و خواطر شيطانى و سخنانى كه از اين دو ناحيه مىرسد چگونه قابل تشخيص و تميز است ؟
با اينكه قرآن كريم آنچه از ناحيه خداوند متعال و ملائكه و شيطان به دلهاى آدميان مىافتد مشتركا كلام ، قول ، امر ، وسوسه ، وحى و وعده خوانده است .
ج - قرآن كريم هم مانند همهء عقلا معانى و مفاهيمى را كه به دلها القا مىشود كلام خوانده و مىبينيم آنچه از ناحيهء شيطان به دلهاى آدميان مىافتد گاهى « امر » « 2 » خوانده ، و گاهى « قول » « 3 » ناميده ، و گاهى « وسوسه » « 4 » و گاهى « وحى » « 5 » و گاهى « وعدهء شيطان » « 6 » خوانده است .
اينگونه خطورها كه به دل وارد مىشود آنها را به شيطان نسبت داده و همهاش قول و كلامى است كه از دهان و با حركت زبان صورت نمىگيرد .
قرآن وعدهء مغفرت و فضل را حكمت « 7 » خوانده ، و خطور و الهام خدايى را
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 1 ، ص 406 .
( 2 ) . سورهء نساء ، آيهء 119 .
( 3 ) . سورهء حشر ، آيهء 16 .
( 4 ) . سورهء ناس ، آيهء 5 .
( 5 ) . سورهء انعام ، آيهء 112 .
( 6 ) . سورهء بقره ، آيهء 269 .
( 7 ) . سورهء بقره ، آيهء 270 .