پا مىخيزند روزى كه همهء اسرارشان آشكار مىشود . « 1 »
س 1124 - منظور از روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است و در آيهء شريفهء « تَعْرُجُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ »
« 2 » به آن اشاره شده است چگونه روزى است ؟
ج - منظور از روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است ، بهطورى كه از سياق آيات بعدى آن برمىآيد ، روز قيامت است ، و مراد از اين مقدار بهطورى كه گفتهاند « 3 » اين است كه اگر آن روز با روزهاى دنيا و زمان جارى در آن تطبيق شود ، معادل پنجاه هزار سال دنيا مىشود ، ( نه اينكه در آنجا هم از گردش خورشيد و ماه سالهايى شمسى و قمرى پديد مىآيد ) . « 4 »
س 1125 - در روايات به بلندى روز قيامت ، چگونه نگريسته شده است ؟
و مقدار پنجاه هزار سالى كه آيهء شريفهء
« فِي يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ »
« 5 » به آن اشاره دارد چگونه توصيف شده است ؟
ج - در مجمع البيان « 6 » است كه ابو سعيد خدرى روايت كرده كه گفت :
شخصى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پرسيد : بلندى روز قيامت چقدر است ؟ فرمود : به
هامش
( 1 ) . الميزان ( 40 جلدى ) ؛ ج 3 ، ص 153 + الميزان ( 20 جلدى ) ؛ ج 2 ، ص 162 . [ با تصرف ]
( 2 ) . سورهء معارج ، آيهء 4 .
( 3 ) . روح المعانى ؛ ج 29 ، ص 57 .
( 4 ) . الميزان ؛ ج 20 ، ص 8 .
( 5 ) . سورهء معارج ، آيهء 4 .
( 6 ) . مجمع البيان ؛ ج 6 ، ص 55 ، جزء 29 ، ط . بيروت ؛ و نيز ر . ك : الدر المنثور ؛ ج 6 ، ص 264 ، ط .
بيروت .