اسلام نيز كمال اعتبار را نسبت به سوگندى كه با نام خداوند واقع شود مبذول داشته و اين نيست مگر براى خاطر عنايتى كه اسلام به رعايت احترام مقام ربوبى دارد ، و لذا كفارههاى مخصوص براى شكستن سوگند وضع كرده و سوگند زياد را هم مكروه دانسته است . « 1 »
و اين اعتبار سوگند در حقيقت اكتفاكردن محكمه است به دلالت سوگند بر ايمان درونى طرف در جايى كه دليل ديگرى « 2 » بر صدق گفتارش نباشد . « 3 »
س 1098 - آيا سوگند به غير اسم خدا ، شرك به خداوند است ؟
ج - اگر مقصود اين است كه سوگند چون مبتنى بر تعظيم است اگر به غير اسم خدا واقع شود در حقيقت غير خدا را تعظيم نموده و آن را پرستيده ، در جواب مىگوئيم : هر تعظيمى شرك نيست ، بلكه شرك عبارت است از اينكه عظمتى را كه مخصوص ذات خداوندى است و با آن از هرچيزى بىنياز است براى غير خدا قائل شويم ، به دليل اينكه اگر هرتعظيمى شرك بود خود پروردگار در كتاب مجيدش مخلوقات خود را تعظيم نمىكرد و حال آنكه مىبينيم به آسمان و زمين و مهر و ماه و خنّس و كنّس از ستارگان و شهابهايى كه فرو مىريزند سوگند خورده است ، و همچنين به كوه و دريا و
هامش
( 1 ) . ر . ك : سوره مائده ، آيه 89 ؛ سوره بقره ، آيه 224 .
( 2 ) . ر . ك : سورهء مائده ، آيهء 107 .
( 3 ) . الميزان ؛ ج 6 ص 302 . [ با تصرف ]