تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 316

مساهمون:

ص٣١٦
شاهد است ، و عادتش بر اين جريان داشته ، و خداى تعالى در اين‌باره فرموده :
« ادْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ ،
مردم را به راه پروردگارت به حكمت و موعظهء حسنه دعوت كن ، و به بهترين وجه ممكن با ايشان مجادله كن » . ( سورهء نحل ، آيهء 125 ) . « 1 »

س 1061 - به آن عده‌اى كه گفته‌اند « لازمهء توسل به جنگ و زور در اسلام اين است كه بعد از غلبه اسلام بر كفر پاره‌اى از افراد از ترس مسلمان شوند » چه پاسخى مىتوان داد ؟

ج - اسلام هرگز قبل از دعوت به زبان خوش و اتمام حجت جنگ را آغاز نكرده است و نيز فرموده :
« لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ يَحْيى مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ ،
تا اگر كسى هلاك مىشود دانسته هلاك شود ، و هركه زنده مىگردد دانسته زنده شود » . « 2 » امّا در پاسخ به اشكال مذكور مىگوئيم : اين اشكال وارد نيست براى اينكه اگر احياء انسانيت و رساندن انسان‌ها به حيات انسانيشان موقوف شد بر اينكه اين حق مشروع را كه همه انسان‌هاى سليم الفطره خواهان آن هستند بر چند نفرى كه سلامت فطرت خود را از دست داده‌اند تحميل كنيم ، تحميل مىكنيم ، و هيچ عيبى و اشكالى هم ندارد ، البته اين كار را بعد از اقامهء حجت‌هاى بالغه و روشن
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 2 ، ص 94 - 99 . [ با تلخيص و تصرف ] ( 2 ) . سورهء انفال ، آيهء 42 .