را نشانه مىكنند سپس سايه شاخص داخل در دايره مىشود و تدريجا تا موقع ظهر كوتاه مىگردد و بعد از ظهر افزايش مىيابد تا اينكه مجددا روى محيط دايره در جهت شرق قرار مىگيرد : اين نقطه را به نقطه اول متصل كرده و از وسط آن خط ، خطى به مركز دايره رسم مىكنند ، كه يك سرش مشرق افق را نشان مىدهد و سر ديگرش مغرب افق را ، درنتيجه دايره به دو نيم دايره تقسيم مىشود ، خط ديگرى عمود بر آن خط ترسيم مىكنند كه يك سرش نقطه جنوب را نشان مىدهد و سر ديگرش نقطه شمال را ، كه اين خط شمال و جنوب است كه هنگام ظهر سايه شاخص روى آن قرار مىگيرد ، و اين خط را نصف النهار آن افق مىناميدند .
و معلوم است كه فاصله ميان هريك از اين چهار نقطه نود درجه است ، و فرض كنيد شهرى كه اين دايره ( كه آن را دايره هنديه مىناميدند ) ترسيم شده ، سى درجه با خط استواء فاصله داشته باشد . در اينصورت اگر سكنه اين شهر در موقع نماز سى درجه از نود درجه از جنوب به طرف مغرب برگردند ، درست رو به قبله ايستادهاند . « 1 »
س 1057 - توجه به قبله از نظر « فردى » چه آثارى و فوائدى دارد ؟
( بحث اجتماعى )
هامش
( 1 ) . الميزان ( 40 جلدى ) ؛ ج 2 ص 187 و 188 + الميزان ( 20 جلدى ) ؛ ج 1 ص 503 [ با تصرف ] .