وعده بدان تعلق گرفته اثبات مىكند ، و وفا نكردن به آن در حقيقت تضييع حق غير و از مصاديق ظلم است ، به خلاف وعيد كه حقى را جهت وعيدكننده جعل مىكند ، و صاحب حق واجب نيست كه حق خود را استيفاء كند ، بلكه براى او جايز است كه از حق خود صرفنظر نموده و از آن عقوبت چشم بپوشد ، همچنانكه مىتواند استيفاء كند .
خداى سبحان هم كه به بندگان مطيع خود وعدهء بهشت داده بايد ايشان را به بهشت ببرد تا حقى را كه خودش براى آنان جعل كرده ايفاء كرده باشد ، و امّا وعيدى كه به گنهكاران داده واجب نيست حتما عملى كند ، چون حقى بود كه براى خودش جعل كرده ، همچنانكه مىتواند حق خود را استيفاء نمايد همچنين مىتواند از آن صرفنظر كند . « 1 »
( * * ) عيسى عليه السّلام
س 1007 - با توجه به آيات شريفهء 157 و 158 از سورهء مباركه نساء پاسخ قرآن به وقوع قتل يا صلب ادّعايى اهل كتاب نسبت به حضرت عيسى عليه السّلام چيست ؟
ج - خداوند همين قصه را در سوره آل عمران آورده و مىفرمايد :
« إِذْ قالَ اللَّهُ
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 11 ، ص 45 .