« رَحِمَ اللَّهُ الْمُعَلِّى قَدْ كُنْتُ اتَوَقَّعُ ذلِكَ انَّهُ قَدْ اذاعَ سِرَّنا ، وَ لَيْسَ النَّاصِبُ لَنا حَرْباً بِاعْظَمِ مَؤُنَةً عَلَيْنا مِنَ الْمُرِيعُ عَلَيْنا سِرَّنا ؛ خدا معلّى را رحمت كند ، من همچنين انتظارى دربارهء او داشتم ، او اسرار ما را فاش كرد ، و كسى كه در برابر ما به جنگ برخيزد مشقت او بر ما بيش از كسى نيست كه اسرار ما را فاش كند » . « 1 »
به هر حال حفظ اسرار ائمهء اهل بيت عليهم السلام و به طور كلى حفظ اسرار مذهب از مسائل مسلّمى است كه نمىتوان در آن ترديد كرد ، چرا كه اگر اين اسرار فاش شود و دشمنان بر آن دست يابند ، در مورد فضايل آنها حسادت مىورزند ، و در مورد برنامههاى اجتماعى و تربيتى آنان سعى مىكنند ، تمام آنها را خنثى نمايند ، به همين دليل دستور اكيد به حفظ اسرار داده شده است .
* * * شاخهء ديگر از رازدارى ، حفظ اسرار نظامى و سياسى كشور اسلامى است ، كه لزوم آن از بديهيّات است ، به همين دليل پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله هم خودش نسبت به اين مسأله فوق العاده اهميت مىداد ، و هم اصحاب و يارانش را به آن توصيه مىكرد ، و بسيارى از پيروزىهاى مسلمين به خاطر حفظ همين اسرار بود .
مثلًا در داستان فتح مكه اگر آن زن ( ساره ) كه از سوى دشمنان مأمور بود آمادگى مسلمانها را براى فتح مكه به مشركان قريش برساند ، در كار خود موفق مىشد مكه به اين آسانى فتح نمىشد ، و اى بسا خونهاى زيادى از طرفين بر زمين مىريخت . ولى تأكيد پيامبر صلى الله عليه و آله بر كنترل راهها و توقيف كردن آن زن مرموز و خبرچين سبب شد كه لشكر عظيم اسلام ناگهان در كنار مكه پياده شد ، و مشركان كه خود در برابر عمل انجام شده يافتند ، تسليم شدند .
در روايات اسلامى به اين مسأله نيز اشاره شده و تعبيرهاى پرمعنايى در اين روايات ديده مىشود از جمله :
هامش
( 1 ) . مرآة العقول ، جلد 11 ، صفحه 62 .