الّا بِصِدْقِ الْحَدِيثِ وَ اداءِ الْأَمانَةِ الَى الْبَّرِ وَ الْفاجِرِ ؛ خداوند متعال هيچ پيامبرى را مبعوث نكرد مگر به راستى در سخن گفتن و اداى امانت به نيكوكار و بدكار » . « 1 »
3 - در حديث ديگرى دربارهء تأثيرى كه راستگويى در همهء اعمال انسان مىگذارد از همان امام بزرگوار مىخوانيم : « مَنْ صَدَقَ لِسانُهُ زَكى عَمَلُهُ ؛ كسى كه زبانش به راستى گرايد اعمالش پاك و پاكيزه مىشود » . « 2 » زيرا راستگويى ريشهء اعمال صالح است و شرح اين مطلب در آينده خواهد آمد .
4 - در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم كه در پيامى به يكى از دوستان بزرگوارش به نام عبد الله بن ابى يعفور فرمود : « انْظُرْ ما بَلَغَ بِهِ عَلِىٌ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ فَالْزِمْهُ فَانَّ عَلِيّاً انَّما بَلَغَ ما بَلَغَ بِهِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ بِصِدْقِ الْحَدِيثِ وَ اداءِ الْأَمانَةِ ؛ نگاه كن ببين على عليه السلام به چه وسيله آن همه مقام نزد پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله پيدا كرد آن را رها نكن ، زيرا على عليه السلام آن همه مقام را نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله به خاطر راست گويى و اداء امانت پيدا كرد » . « 3 »
اين تعبير نشان مىدهد كه حتى شخصيت بزرگى مانند على عليه السلام در سايهء اين دو فضيلت به آن مقام و الا نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد .
5 - در سؤالى كه از امير مؤمنان على عليه السلام دربارهء مقام و شخصيت انسانها شد و كسى پرسيد « اىُّ النَّاسِ اكْرَمُ ؛ چه كسى ( نزد خداوند متعال ) گرامىتر است ؟ » فرمود : « مَنْ صَدَقَ فِى الْمَواطِنِ ؛ كسى كه همه جا راست بگويد » . « 4 »
با توجه به اين كه قرآن مىگويد « انَّ اكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ اتْقاكُمْ ؛ گرامىترين شما نزد خدا باتقواترين شما است » . ( حجرات - 13 ) روشن مىشود كه روح تقوا همان صدق و راستى است .
6 - در حديث ديگرى امير مؤمنان على عليه السلام دربارهء تأثير صدق و راستى در نجات انسانها از چنگال مشكلات و خطرات مىفرمايد : « الْزِمُوا الصِّدْقَ فَانَّهُ مَنْجاةٌ ؛ هرگز راست گويى را رها نكنيد ، چرا كه سبب نجات انسان است » .
در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام تشبيه جالبى دربارهء صدق و راستى مىبينيم
هامش
( 1 ) . اصول كافى ، جلد 2 ، صفحه 104 ، حديث 1 .
( 2 ) . همان مدرك ، حديث 3 .
( 3 ) . همان مدرك ، حديث 5 .
( 4 ) . بحار الانوار ، جلد 67 ، صفحه 9 ، حديث 12 .