از روايات آمده است علت آن اين است كه زناكار پس از توبه حقيقى بخشوده خواهد شد ، ولى غيبت كننده چون حق الناس را ضايع كرده مشمول رحمت الهى نخواهد شد ، تا صاحب غيبت را راضى كند . « 1 »
3 - در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم كه فرمود : « الْغَيْبَةُ حَرامٌ عَلى كُلِّ مُسْلِمٍ وَ انّها لَتَأكُلُ الْحَسَناتِ كَما تَأْكُلُ النَّارُ الْحَطَبَ ؛ غيبت بر هر مسلمانى حرام است و حسنات را از ميان مىبرد ، همان گونه آتش هيزم را مىسوزاند و نابود مىكند » . « 2 »
اين ويژگى همان گونه كه در بحثهاى آينده خواهد آمد نيز به خاطر آن است كه غيبت جنبهء حقّ النّاس دارد ، و حسنات غيبت كننده را به نامهء اعمال غيبت شونده منتقل مىكنند تا جبران تضييع آبروى او شود .
4 - در يك حديث قدسى آمده است كه خداوند به موسى عليه السلام خطاب كرد و فرمود « مَنْ ماتَ تُائباً مِنَ الْغَيْبَةِ فَهُوَ آخِرُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ وَ مَنْ ماتَ مُصِرّاً عَلَيها ، فَهُوَ اوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ النَّارَ ؛ كسى كه بميرد در حالى كه توبه از غيبت كرده باشد ، آخرين كسى است كه وارد بهشت مىشود ، و كسى كه بميرد و اصرار بر آن ورزد و توبه نكند ، اولين كسى است كه وارد دوزخ مىشود » . « 3 »
5 - در حديث ديگرى از پيغمبر اكرم تعبير تكان دهندهء ديگرى ديده مىشود ، فرمود : « مَنْ مَشى فِى غَيْبَةِ اخِيهِ وَ كَشْفِ عَوْرَتِهِ كانَ اوَّلُ خُطْوَةٍ خَطاها وَضَعَها فى جَهَنَّمَ ؛ كسى كه در طريق غيبت برادر مسلمانش و كشف عيوب پنهانى او گام بردارد ، اولين گامى را كه برمىدارد در جهنم مىگذارد » . « 4 »
6 - در حديث ديگرى از همان بزرگوار مىخوانيم « ما عُمّرَ مَجلسٌ بِالْغَيْبَةِ الَّا خُرِّبَ بِالدِّينِ فَنَزَّهُوَ اسْماعَكُمْ مِنْ اسْتماعِ الْغَيْبَةِ فَانَّ الْقائِلَ وَ الْمُسْتَمِعَ لَها شَرِيكانِ فِى الاثْمِ ؛ هيچ مجلسى با غيبت آباد نمىشود مگر اينكه از نظر دين ويران مىگردد ، حال كه چنين است گو خود را از شنيدن غيبت پاك داريد چرا كه گوينده و شنونده هر دو در گناه شريكند » « 5 »
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه ، جلد 8 ، صفحه 601 ، حديث 18 .
( 2 ) . جامع السادات ، جلد 3 ، صفحه 305 .
( 3 ) . همان ، صفحه 302 .
( 4 ) . همان ، صفحه 303 .
( 5 ) . بحار الانوار ، جلد 75 ، صفحه 259 .