7 - در حديث ديگرى از رسول خدا صلى الله عليه و آله در مورد زيانهاى فوق العاده معنوى غيبت چنين مىخوانيم : « مَنْ اغْتابَ مُسْلِماً اوْ مُسْلِمَةً لَنْ يَقْبَلَ اللَّه صَلاتَهُ وَ لا صِيامَهُ ارْبَعِينَ لَيْلَةً الَّا انْ يَغْفِرَ لَهُ صاحِبُهُ ؛ كسى كه غيبت مرد مسلمانى يا زن مسلمانى بكند خداوند نماز و روزهء او را چهل شبانه روز قبول نمىكند مگر اين كه صاحب غيبت از او راضى گردد » . « 1 »
8 - در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم : « مَنْ رَوى عَلى مُؤْمِنٍ رَوايَةٍ يُريدُ بِها شَيْنَهُ وَ هَدْمَ مُرَوَّتِهِ لَيَسْقُطُ مِنْ اعْيُنِ النَّاسِ ، وَ اخْرَجَهُ اللَّه مِنْ وِلايَتِهِ الى وِلايَةِ الشَّيْطانِ فَلا يَقْبَلُهُ الشَّيْطانُ ؛ كسى كه سخنى دربارهء فرد با ايمانى نقل كند و هدفش اين باشد كه عيبى بر او نهد ، و شخصيتش را در هم بشكند تا از چشم مردم بيفتد ، خداوند او را از تحت سرپرستى خودش به تحت سرپرستى شيطان مىفرستد ، و شيطان او را نمىپذيرد » . « 2 »
روشن است كه مصداق واضح روايت بالا شخص غيبت كننده است كه هدفش از غيبت عيب نهادن بر مؤمنين ، و در هم شكستن شخصيت اجتماعى آنها است و چنين افرادى به قدرى گناهانشان عظيم است كه حتى شيطان از پذيرفتن ولايت آنها وحشت دارد » .
9 - در حديث مناهى رسول اللّه صلى الله عليه و آله آمده است « نَهى عَنِ الْغَيْبَةِ وَ قالَ مَنْ اغْتابَ امْرَءً مُسْلِماً بَطَلَ صَوْمُهُ وَ نَقَضَ وَضُوئُهُ ، وَ جاءَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَفُوهُ مِنْ فِيِه رائِحَةٌ انْتَنُ مِنَ الْجِيفَهِ يَتَأَذَّئُ بِهِ اهْلُ الْمَوْقِفِ ؛ پيامبر صلى الله عليه و آله از غيبت نهى كرد و فرمود : كسى كه مسلمانى را غيبت كند ، روزهاش باطل مىشود ، و وضويش مىشكند ، و روز قيامت از دهان او بويى خارج مىشود كه متعفّنتر از بوى مردار است ، به گونهاى كه اهل محشر از آن ناراحت مىشوند » . « 3 »
10 - اين بحث را با حديثى از امير مؤمنان على عليه السلام پايان مىدهيم ، هر چند رواياتى كه در اين زمينه باقى مانده بسيار بيش از آن است كه در بالا آورديم ، اما آنچه در بالا آمد براى درك اهميت گناه غيبت كافى است فرمود : « ايَّاكَ وَ الْغَيْبَةَ فَانَّها تُمْقِتُكَ الَى اللَّهَ وَ النَّاسَ ، وَ تَحْبُطُ اجْرَكَ ؛ از غيبت بپرهيز كه تو را در پيشگاه خدا و مردم مبغوض مىكند ، و اجر و پاداش تو را ( در برابر اعمال صالحه ) بر باد مىدهد » . « 4 »
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، جلد 72 ، صفحه 258 ، حديث 53 .
( 2 ) . اصول كافى ، جلد 2 ، صفحه 358 ، حديث 1 .
( 3 ) . وسائل الشيعه ، جلد 8 ، صفحه 599 ، حديث 13 .
( 4 ) . شرح غرر الحكم ، جلد 2 ، صفحه 687 ، حديث 2632 .