مىبرد ، هنگامى كه چشم امام عليه السلام به او افتاد شرمنده شد ، امام عليه السلام فرمود ( نگران نباش ) چيزى است كه براى خانوادهات خريدهاى و به سوى آنها مىبرى ، به خدا سوگند اگر مردم مدينه بر من عيب نمىگرفتند من هم دوست داشتم اشيايى از بازار براى خانوادهام بخرم و خودم براى آنان ببرم ، اين در حالى است كه جدش امير مؤمنان على عليه السلام اين كار را مىكرد و كسى در آن زمان بر آن حضرت عليه السلام خرده نمىگرفت ، هدف اين است كارهاى متواضعانه بر او گران نباشد .
5 - لباسهاى ساده و كم ارزش بپوشد ، اگر احساس ناراحتى نكرد تكبّر از وجودش رخت بربسته و در غير اين صورت هنوز گرفتار است ، در حديث آمده است كه پيغمبر اكرم فرمود : « مَنْ اعْتَقَلَ الْبَعِيرَ وَ لَبِسَ الصُّوفَ فَقَدْ بَرِئَ مِنَ الْكِبْرِ ! ؛ كسى كه پاى شتر را شخصاً ببندد و لباس پشمينه بپوشد ( و احساس ناراحتى نكند ) از كبر پاك شده است » !
ولى مبادا انجام اين كارها براى خودنمايى و ابراز تواضع باشد كه خود نوعى تكبّر توأم با رياكارى محسوب مىشود .
باز تكرار مىكنيم كه زمانها و مكانها و اشخاص همه يكسان نيستند ، بايد بدون تعصّب شرايط را در نظر گرفت و بدون فريب دادن خويشتن ، مقتضاى زمان و مكان و موقعيّت هر شخص را مشخّص نمود و براى اين كه در اين گونه موارد گرفتار خودفريبى نشويم بايد از قضاوت ديگران نيز استفاده كنيم .
راستى چرا بسيارى از مردم به طب جسمانى فوقالعاده اهمّيّت مىدهند و بارها و بارها به انواع آزمايشها مىپردازند تا از سلامت خود مطمئن شوند ، ولى براى طب روحانى و اخلاقى كه ضامن سعادت جاويدان و نجات جان انسان است و به مضمون آيهء « الّا مَنْ اتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ؛ تنها راه خوشبختى داشتن « قلب سليم » است » اهمّيّتى قائل نيستند ؟ !
اخلاق در قرآن ( فارسى ) — صفحة 67
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٦٧